161 Crew
Facebook 161 Crew Instagram 161 Crew Tumblr 161 Crew Twitter 161 CrewYouTube 161 Crew Materiały opublikowane na stronie mają wyłącznie charakter informacyjny, redakcja strony nie namawia nikogo do łamania prawa.

Upadek wschodniego Aleppo

Dziś (13 grudnia 2016) upadło wschodnie Aleppo. Patrząc jednak na pierwotne przyczyny, które do tego doprowadziły, człowiek uświadamia sobie, że było to nieuniknione nie dlatego, że siły baasistów i ich sprzymierzeńców są silniejsze albo frakcje islamskie są słabsze, ale dlatego, że dziesiątki czynników, które towarzyszyły pierwszemu upadkowi w 2012 doprowadziły do drugiego upadku dzisiaj.

Pierwszy upadek był szybki, niezorganizowany i doszło do niego wcześnie, podczas gdy do drugiego doszło późno, był bolesny, destrukcyjny, innymi słowy: pierwszy był wstępem do drugiego.
Po pierwsze: Musimy pamiętać, że rewolucjoniści drwili z mieszkańców Aleppo z powodu braku udziału w rewolucji przeciw reżimowi baasistowskiemu; nie rozumieli, że Aleppo to miasto handlu i przemysłu, które potrzebuje bezpieczeństwa, stabilności i otwartych dróg.
Po drugie: Aleppo jest podzielone na dwie części; wschodnie i zachodnie Aleppo, co jest podziałem nie tylko geograficznym, ale też społecznym i kulturowym. Wschodnie Aleppo jest domem dla biednych, pobożnych Sunnitów, Kurdów z wiosek, Kobane i Afrinu, a także Turków. Wszyscy są biedni i z klasy pracującej, budowlańcy i pracownicy przemysłu tekstylnego. Z drugiej strony; Zachodnie Aleppo jest domem dla pracowników rządowych z klasy średniej, bogatych i właścicieli domów mieszkalnych, którym nie zależy na politycznych sloganach i chcą tylko stabilności, by prosperować.
Po trzecie: Są dzielnice z chrześcijańską większością (Ormianie, Asyryjczycy itd.), którzy nie sympatyzowali z hasłami islamistów, którzy przejęli rewolucję od połowy 2011 roku i zawsze byli podejrzliwi wobec rewolucjonistów przybywających z wiosek.
Po czwarte: Dzielnice z kurdyjską większością, szczególnie Al Ashrafia i Boustan Al Pasha, które jako pierwsze walczyły i wypędziły siły reżimu i ich bandytów z „Szabihy” na wiosnę 2012 były podejrzliwe wobec skrajnie nacjonalistycznych i szowinistycznych haseł opozycji i ich uzbrojonych sprzymierzeńców wspieranych przez historycznego wroga Kurdów… Turcję.
Po piąte: Upadek wschodniego Aleppo w 2012 roku nie był wynikiem wewnętrznej dynamiki czy samorozwoju, był wynikiem okupacji uzbrojonych mieszkańców wsi na północ od Aleppo (Andan, Hritan, Azaz i Hian).
Po szóste: Frakcje islamskie walczyły i zniszczyły wybitne rodziny i szczepy we wschodnim Aleppo, co wiele osób doprowadziło do sprzymierzenia się z reżimem.
Po siódme: Gdy frakcje islamskie przejęły kontrolę nad wschodnim Aleppo, ukradli i szabrowali co mogli i wywieźli to do Turcji po bardzo niskich cenach, prowadząc do zniszczenia ekonomii i możliwości zatrudnienia, na których ludzie opierali swoją egzystencję.
Po ósme: Zbrojna opozycja była podzielona na tak wiele frakcji, walczących między sobą o zdobycze szabru i okradających fabryki. Te frakcje były porozrzucane zależnie od ich ideologicznego, politycznego, geograficznego i religijnego tła, a także na podstawie ich lojalności wobec państw, partii politycznych lub konkretnych osób.
Po dziewiąte: Penetracja Aleppo i zbrojnej opozycji przez te ekstremistyczne islamskie frakcje narzuciła nowy styl życia na ludzi i na inne frakcje. Kontrola “Ahrar Al Sham” i “Al Nusry” dała reżimowi Assada i Rosjanom powód i legitymację do zniszczenia miasta i zabicia jego mieszkańców.

Jak wskazuję na początku tekstu; drugi upadek Aleppo ma wiele wspólnego z pierwszym. Ale dlaczego Aleppo upadło, mimo całego wsparcia dla dziesiątek, a może setek frakcji z tonami broni z Turcji i pieniędzy od Saudyjczyków i Katarczyków z propagandą medialną o budowie wspólnej operacji pokojowej wszystkich frakcji, której towarzyszyły groźby i obietnice, ale ponownie, dlaczego Aleppo upadło?
Po pierwsze: Podziały między rożnymi frakcjami oparte o to, kim jest państwo sponsorujące i jakie są interesy tych państw w walce.
Po drugie: Kontrola ekstremistycznych frakcji islamskich, szczególnie Al-Kaidy, nadszarpnęła wizerunek zbrojnego ruchu oporu na świecie, szczególnie na zachodzie.
Po trzecie: Uliczni sprzedawcy, kupcy owiec i jęczmienia zostali strategami wojskowymi, którzy decydują o militarnych planach i prowadzą taktyczne i strategiczne ekspedycje, a później zostają dygnitarzami wojskowymi i lokalnym władcami, defraudującymi pieniądze swoich poddanych.
Po czwarte: Te ekstremistyczne islamskie frakcje nie walczyły z reżimem, zamiast tego podżegały do czteroletniej wojny przeciw Kurdom w Szejk Maksud, oblegając setki tysięcy Kurdów i Arabów, bombardując ich bombami chemicznymi i gazowymi i zatrzymując zaopatrzenie w jedzenie i leki. W mojej opinii to była najważniejsza przyczyna upadku zbrojnej opozycji, podobnie jak upadku wschodniego Aleppo.
Po piąte: Zbrojna opozycja stała się de facto agentem Tureckich Służb Wywiadowczych, która słuchała rozkazów ich szefów i wojna w Szejk Maksoud jasno wskazywała na te rozkazy.
Po szóste: Frakcje opozycji zaczęły walczyć ze sobą nawzajem i były okrutne wobec cywilów, wobec siebie nawzajem i wobec Kurdów i chrześcijan, podobnie do tego, co robiło ISIS. Przeprowadzali pogromy i dokonywali egzekucji cywilów na ulicach, porywali, niszczyli kościoły i brali na cel Kurdów.
Po siódme: Z powodu wewnętrznych walk między zbrojnymi frakcjami reżim mógł dotrzeć do “Al Nobel” i “Zahraa” i oddzielić Aleppo od “Azzaz” i północnych, i wschodnich wsi, i w efekcie od Turcji.
Po ósme: Wiele zbrojnych frakcji ruchu oporu porzuciło swoje pozycje dla reżimu po rosyjsko-tureckim memorandum o zrozumieniu, więc reżim mógł oblegać i walczyć we wschodnim Aleppo.
Po dziewiąte: Turcja i syryjska opozycja w Turcji okłamywała zbrojny ruch oporu, mówiąc o bezwarunkowym wsparciu Turcji przeciw reżimowi i wsparciu w negocjacjach z reżimem, które osiągną zwycięstwo. Niestety zbrojny ruch oporu wierzył w te kłamstwa i pozostał pod histerycznym bombardowaniem Rosjan i reżimu bez żadnych zysków na swojej drodze.
Po dziesiąte: Turecki wywiad wykorzystał zbrojny ruch oporu do własnych celów i wsparł ich w przejęciu wojskowej akademii „Ramosa” i Drogi do Damaszku [Damascus Road] przed zaplanowaną wizytą Erdogana w Rosji, by ten miał lepszą pozycję w negocjacjach z Putinem, ale po spotkaniu Erdogan rozkazał przerwanie operacji wojskowych w Aleppo.
Po jedenaste: W czasie, gdy zbrojna opozycja zdobywała grunt w zachodnim Aleppo odcinając drogi do Damaszku, Erdogan rozkazał im opuścić Aleppo i kierować się do Dżarabulus. Ten ruch był ostatnią kroplą, która złamała „plecy wielbłąda” i doprowadziła do ich przegranej i zwycięstwa reżimu.
Po dwunaste: Zamiast kierować się do Damaszku, by obalić reżim Assada, tysiące uzbrojonych bojowników ruchu oporu kierowało się do Szeik Maksoud, Afrin, Dżarabulusa i Al Bab, by walczyć z Wolną Armią Syryjską przeciw Kurdom, zgodnie z rozkazami ich tureckiego władcy.
Po trzynaste: Kilka lat temu miało miejsce spotkanie kilkudziesięciu frakcji, w wyniku którego opuścili swoje pola bitew i kierowali się do kurdyjskich miast, by je okupować, ale efektem była ich porażka w Sere Kaniye, Rimelan, Qamishlo, Gire Spi i Afrin.

Wschodnie Aleppo nie tylko upadło, zostało całkowicie zniszczone. Ekonomia największego ekonomicznego centrum na bliskim wschodzie i jednego z najstarszych na świecie została zniszczona. Upadek Aleppo to też upadek projektu zbrojnego ruchu oporu i ich zwolenników w Turcji, to upadek politycznego islamu i Bractwa Muzułmańskiego, agentów państwa tureckiego i jego najemników, upadek jakichkolwiek sił, które walczą z ludem kurdyjskim. Już to mówiłem i powiem to jeszcze raz: „Nikomu nie uda się poróżnić i zwyciężyć ludu kurdyjskiego”.
W końcu, jedynym wykonalnym projektem jest świecki i prawdziwie patriotyczny projekt kurdyjskiego ludu, projekt demokratycznych sił syryjskich i ludowych jednostek obrony. To federacyjny i demokratyczny projekt, który może stawić czoło ISIS i reżimowi oraz wszystkim dyktatorom, a także zagwarantuje wolny Kurdystan i wolną Syrię.

Autor: Polan Can*

*Polan Can jest jednym z członków-założycieli i komandorem w Kurdyjskich Ludowych Jednostkach Obrony (YPG) z Federacji Rożawy – Północnej Syrii.

Za: kurdishquestion.com

Brak komentarzy

Odpowiedz